Jarenlang moest alles glad, symmetrisch en foutloos zijn. Een kom met een scheurtje verdween linea recta in de vuilnisbak, een gordijn met een rafelrandje werd meteen vervangen door een nieuwe. Die tijd is voorbij. Interieurstylisten zien dit jaar een duidelijke ommekeer: spullen met zichtbare oneffenheden, met een verhaal, met de vingerafdruk van de maker erin. Scheve vazen, rafelige kleden en aardewerk met bubbeltjes staan ineens vooraan in de winkel in plaats van achteraan in de uitverkoop.
Het is een opvallende omslag na jaren van Scandinavisch minimalisme, waarin elk voorwerp perfect recht en strak afgewerkt moest zijn. Nu wint juist het tegenovergestelde terrein: een interieur dat eruitziet alsof er een mens met handen aan heeft gewerkt, in plaats van een machine.
Wabi-sabi zit achter deze ommekeer
De filosofie achter deze verschuiving komt uit Japan en heet wabi-sabi, de waardering voor imperfectie, vergankelijkheid en eenvoud. Het idee is simpel. Een handgemaakte kom met een kleine deuk vertelt meer dan een fabrieksperfect exemplaar. Sporen van gebruik, een oneffen glazuur of een asymmetrische vorm maken een object interessanter, niet minder waard.
De term stamt uit de Japanse theeceremonie, waar eeuwenlang juist de sobere, onvolmaakte theekom de voorkeur kreeg boven het gladde porselein van de elite. Die gedachte is nooit verdwenen in Japan, maar duikt nu voor het eerst grootschalig op in Nederlandse woonkamers.
Kintsugi, de Japanse techniek waarbij gebarsten aardewerk met een gouden naad wordt gerepareerd in plaats van weggegooid, is het bekendste voorbeeld van dat principe. Wat ooit een fout was, wordt zo het meest opvallende detail van het object. Steeds meer Nederlandse keramisten bieden inmiddels workshops kintsugi aan, precies omdat de vraag ernaar is toegenomen.
Ruwe materialen krijgen de hoofdrol
Waar de afgelopen jaren strak gelakt hout en spiegelglad marmer de norm waren, zie je nu juist het tegenovergestelde terug in winkels en woonbeurzen. Natuursteen met zichtbare aders en putjes, houten meubels met de nerf en de knoesten intact, linnen met een ongestreken structuur. Het draait allemaal om textuur die je kunt voelen in plaats van een oppervlak dat er alleen mooi uitziet op foto.
Ook wandkleden en vloerkleden volgen die lijn. Handgeweven exemplaren met losse draadjes aan de rand of een net niet perfect symmetrisch patroon worden nu bewust zo verkocht, terwijl datzelfde stuk vijf jaar geleden als "afgekeurd" in de outlet had gelegen. Hetzelfde geldt voor servies: een set borden waarbij elk exemplaar net iets anders glanst, wordt niet langer gezien als kwaliteitsprobleem maar als verkoopargument.
Niet alleen in de woonkamer
Deze stijl blijft niet beperkt tot een decoratieve vaas op de vensterbank. In de keuken zie je steeds vaker onbewerkt aardewerk servies, houten snijplanken met scheuren opgevuld met was in plaats van weggegooid, en werkbladen van natuursteen die juist om hun oneffenheden worden gekozen. In de badkamer duiken handgevormde tegels op met een licht ongelijke rand, in plaats van de perfect uniforme tegels die daar jarenlang de standaard waren. Ook in de tuin zie je het terug: gebarsten terracotta potten die je bewust laat verweren in plaats van vervangt.
Duurzaamheid hoort er automatisch bij
Deze trend valt niet toevallig samen met de roep om minder wegwerpspullen in huis. Een handgemaakt object van een lokale pottenbakker gaat vaak decennia mee en krijgt juist mooiere sporen naarmate het ouder wordt, in plaats van dat het slijt en waardeloos wordt. Tweedehands en vintage vondsten passen daar perfect bij: een gedeukte koperen schaal of een houten kruk met gebruikssporen heeft precies dat karakter dat fabrieksnieuw meubilair mist. Wie op zoek is naar dat soort stukken, vindt vaak meer inspiratie op de rommelmarkt dan in de meubelboulevard, iets waar we ook in ons artikel over vintage vondsten op ingingen.
Producenten spelen hierop in door bewust kleine oneffenheden in serieproducten te laten zitten. Een schaal die nooit exact hetzelfde is als de vorige, een kussenhoes met een net iets andere kleurschakering per stuk. Het maakt elk exemplaar uniek zonder dat je zelf op zoek hoeft naar een ambachtsmarkt.
Zo voorkom je dat het rommelig oogt
Imperfectie als stijlmiddel werkt alleen als de rest van de ruimte rustig blijft. Kies een neutrale, rustige basis, denk aan de warme koffietinten die dit jaar overal opduiken, en laat daarbinnen twee of drie stukken met karakter het werk doen. Een oneffen vaas op de eettafel, een handgeweven kleed voor de bank, een schaal met een zichtbare reparatie op het dressoir. Meer is vaak minder bij deze stijl.
- Combineer maximaal twee of drie "imperfecte" statementstukken per ruimte
- Houd de muren en grote meubelstukken juist strak en rustig
- Kies materialen die patina ontwikkelen, zoals ongelakt hout, koper en linnen
- Vermijd te veel verschillende texturen door elkaar in één hoek
Dit is het verschil tussen sloddervos en stijlvol
Het scheidslijntje tussen een bewust imperfect interieur en gewoon een rommelige kamer zit in de intentie. Een scheve vaas die je zelf op een cursus maakte, oogt persoonlijk. Vijf verschillende stijlen door elkaar zonder enige samenhang oogt chaotisch. Kies bewust voor een paar stukken met een verhaal, laat de rest van de ruimte ademen, en je hebt precies dat evenwicht tussen warmte en rust dat deze trend zo aantrekkelijk maakt.